It’s been a while – leven.

Wauw, het is echt een tijd geleden dat ik heb geschreven. Ik kon me er moeilijk toe zetten en ik heb mezelf beloofd niets te doen onder druk. Niets te doen waar ik ook maar een tikkeltje stress van kan krijgen en ja… Dan krijg je dus een break, een flinke blogbreak in mijn geval. Mijn leven gaat dan ook niet top. Ik heb de laatste maanden erg slecht geslapen. Ik was echt in een dieptepunt en ik probeer er uit te krabbelen maar dat is zo makkelijk nog niet. Gelukkig krijg ik hulp en dat is fijn. Ik zou zo graag verder willen met mijn revalidatie zodat ik hopelijk in de toekomst weer kan werken en het normale leven kan oppakken. Helaas zijn er nog steeds factoren aanwezig die mijn revalidatie tegenhouden.

Enfin. Ik had weer wat behoefte om te schrijven dus hier ben ik dan. Ik schrok toen ik mijn statistieken zag. Wat lief dat jullie nog steeds lezen op mijn website. De bezoekersaantallen zijn wel iets lager dan toen ik wat vaker een post schreef maar het is niet omlaag gedenderd. Dat vind ik wel echt top om te zien. Dank jullie wel daarvoor. Dat doet me goed en dat geeft me een fijn gevoel. Even wat positiefs in het leven.

7-FB_IMG_1448134758558

Nog wat positiefs, mijn lieve vriendinnetje in Parijs (she is save…) ligt nu in het ziekenhuis te bevallen. Het is al 24 uur bezig (arme meid) maar er komt een klein meiske aan. Superspannend! Ik ben echt excited! Ik was zo bezorgd vorige week toen er aanslagen werden gepleegd vlakbij haar huis, wetende dat ze op knappen stond. Ik ben blij dat ze thuis was op dat moment. Ik ga me niet teveel uitlaten over de aanslagen in Parijs. Ja het is extra dichtbij omdat mijn vriendinnetje daar woont en ook in het gebied woont waar de aanslagen plaatsvonden. Maar deze dingen gebeuren al maanden al dan niet jaren dagelijks in andere gebieden in deze wereld. Ik hoop dat er een einde gaat komen aan die ellende. Ik heb alleen geen idee hoe dat zou moeten gebeuren…

6-FB_IMG_1447609253980

Mijn lieve hondenmeisje is zo een grote steun voor me. Zij is echt het liefste beestje ever. Nu ligt ze weer lekker tegen me aan te slapen. Ze troost me als ik verdriet heb. Ze geeft me pootjes als ik even een ‘bluhh’ momentje heb. Ze gaat drie traptreden omhoog zodat ik haar makkelijker de riem om kan doen. Wat hou ik toch vreselijk veel van haar. Ze is echt mijn alles. Dieren voelen alles aan. Ze zeggen niks maar in hun gedrag voel je de liefde. Ik kan nooit zonder haar.

1-IMG_20151106_200300

Yes, hieronder staan verhuisdozen. Ik heb de huur van mijn appartement opgezegd. Met een lach en een traan. Ik heb veel meegemaakt in dit appartement in Amsterdam. Leuke en fijne dingen maar ook nare dingen. Ik ben blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Niet meer iedere maand stressen omdat de huur sinds ik 70% salaris krijg amper op te brengen is. Niet meer die herinneringen. Maar helaas ben ik wel mijn eigen plek kwijt. Eind volgende week lever ik de sleutels in. Mijn spullen staan al in de opslag en mijn persoonlijke spullen zoals mijn kleding en loads of make-up en haarproducten (hihi) gaan we morgen verhuizen. Ik ga tijdelijk logeren en hopelijk vind ik volgend jaar een nieuwe eigen stek waar ik echt een nieuwe start kan maken. Even rust nu. Geen stress. Geen slapeloze nachten.

2-IMG_20151107_091500

De mooie zonsondergangen ga ik wel missen:

3-IMG_20151112_164751

Een tweede reden dat ik weer een berichtje schrijf is dat ik twee leuke samenwerkingen heb. Dus er komen natuurlijk wat reviews aan na uitgebreid testen! Hier alvast een voorproefje van wat Sleek producten. De Real Techniques kwasten had ik al en het onderste palette kocht ik onlangs met 50% korting (ik had al maanden niks gekocht, trots op mijzelf). Maar over de Sleek paletten en de barekissed illuminator komt een review. Ook van een gezichtsprimer van LA, een eyeprimer, een BB cream en een mascara zaten bij het pakketje dus ook die zullen voorbij gaan komen.

4-IMG_20151117_102219

En hoe dan… Ik was helemaal niet actief de laatste 2 a 3 maanden en nog een samenwerking… Ik ben superexcited over twee kledingsetjes. Hieronder alvast een foto van het Junarose jurkje en op instagram vind je een Zizzi setje die ik toegestuurd krijg. Hoe gaaf.. Ik vind het superleuk en het geeft me ook wat positieve energie om weer te schrijven. Misschien kom ik dan wel weer uit mijn dip. Schrijven heeft me in eerste instantie uit een dip gehouden maar helaas ben ik er toch ingekomen. Ik hoop dat deze twee positieve momentjes in mijn leven mij weer even gaan helpen om wat meer van het leven te gaan houden. Het klinkt misschien een beetje melodramatisch maar zo voel ik me helaas. De depressie laat ik echt niet doorkomen, ik heb op tijd hulp ingeschakeld maar ik moet die energie voor het leven weer terugvinden. Ik heb me zelfs een aantal weken gewoon niet opgemaakt. Terwijl dat juist mijn kracht was. Even een make-upje en door er redelijk uit te zien (met redelijk ben ik tevreden want de stand van mijn vermoeide ogen kan ik met make-up niet wegpoetsen) voelde ik me ook redelijk. Ik had er gewoon geen zin in. Geen puf voor. Helemaal niet. Zo gek om jezelf niet te herkennen.

Ik ben nu op mijn logeeradres en ik slaap weer goed. Wat is dat vreselijk fijn! En ik heb weer zin om met mijn make-up te experimenteren met looks (zal ik ooit een eyeliner mooi kunnen aanbrengen? Ik oefen weer hoor hihi) en ook als ik naar de winkel moet gewoon even wat simpels. Ik ben blij dat ik weer iets beter in mijn vel zit. Ik hoop ook dat ik mijn sporttrainingen weer kan oppakken als het ‘verhuizen’ helemaal achter de rug is. Mijn sportschoenen liggen ergens in een tas maar waar… ze moeten nog even worden verhuisd..  Ik zal ze komende week vast uitpakken. Het zal me vast wel helpen weer een ietwat positieve draai aan mijn leven te geven.

5-IMG_20151121_112612

Ik ben ook op een punt dat ik even nog niet goed weet welke richting ik op wil met mijn blog. Ik hou van beauty en make-up en ik geef natuurlijk een kijkje in mijn leven nu ik inmiddels chronisch ziek ben. Maar ik ben aan het bedenken wat ik nog meer zou willen. Er zijn zoveel andere dingen die mij ook inspireren en waar ik graag over zou schrijven. Schrijven blijft lastig… nog steeds max. 35 minuten… En fotografie vind ik zo leuk! Ik baal er stiekem wel van dat de dagen zo kort zijn voor mooi daglicht. Maar de herfst en de winter hebben ook wel wat. Ik hou wel van de gezelligheid met kaarsjes etc. Ik dwaal weer af geloof ik…

Nou, dit was misschien een beetje een hakketak artikel maar ik had mijn medicijnen al ingenomen. Dan is mijn concentratie vrij slecht. Ik hoop dat het een beetje meevalt. Ik plan hem in voor zondagochtend. Misschien kan ik er dan nog even naar kijken en anders is het maar even zo. Jullie kennen mij en mijn schrijfwijze wel… Please forgive me.

I’ll be back… Strong!

Met heel veel dank en liefde,

Olivia

1-Vastleggen in volledig scherm 22-11-2015 013313

Related posts

6 Thoughts to “It’s been a while – leven.”

  1. WB Olivia wat leuk iets van je te lezen. Al is het precies wel een heftige tijd voor je geweest. Maar iets dat je kan afsluiten kan je nu aan iets nieuw beginnen met alles.

    Aum Shanthi

    1. dank je wel. ik hoop dat het gaat lukken!! XoXo Olivia

      1. lijf erin geloven en het zal je lukken. Je weet wat je kan en wilt.

        Aum Shanthi

        1. De B is bij het eerste woord eraf gevallen dus het is Blijf

          Aum Shanthi

  2. Joy

    Wees maar trots op jezelf, je bent onwijs sterk en dat bewonder ik enorm. Fijn dat Mailey zo lief voor je is, dieren zijn inderdaad een grote steun: ze voelen aan alles hoe je in je vel zit!
    Gelukkig kun je weer goed slapen, neem je tijd en dan ben ik benieuwd naar je volgende artikel!
    Liefs

    1. dank je wel babe. lief bericht!!! het is even zoals het is. maar ben blij met de keuzes die ik gemaakt heb… hopelijk nu goed blijven slapen en de spirit terugvinden! Liefs! XoXo

Leave a Comment